Zamansızlık ve Kader Gerçeği

Genel Görecelik Kuramı'na göre  "zamanın da, onu ölçtüğümüz  olaylar dizisinden ayrı, bağımsız  bir varlığı yoktur." Zaman bir  algıdan ibaret olduğuna göre de,  tümüyle algılayana bağlı, yani  göreceli bir kavramdır. Zaman, beyinde saklanan birtakım hayaller arasında kıyas  yapılmasıyla var olmaktadır. Eğer bir insanın hafızası olmasa,  beyni bu tür yorumlar yapmaz ve dolayısıyla zaman algısı da  oluşmaz. Bir insanın "ben otuz yaşındayım" demesinin nedeni,  beyninde söz konusu otuz yıla ait bazı bilgilerin biriktirilmiş  olmasıdır. Eğer hafızası olmasa, ardında böyle bir zaman dilimi olduğunu düşünmeyecek, sadece yaşadığı tek bir  "an" ile muhatap olacaktır. Zaman dediğimiz algı, aslında bir anı bir başka anla  kıyaslama yöntemidir. Bunu bir örnekle açıklayabiliriz.  Bir cisme vurduğumuzda bundan belirli bir ses çıkar.  Aynı cisme beş dakika sonra vurduğumuzda yine bir  ses çıkar. Kişi, birinci ses ile ikinci ses arasında bir  süre olduğunu düşünür ve bu süreye "zaman" der.  Oysa ikinci sesi duyduğu anda, birinci ses sadece  zihnindeki bir hayalden ibarettir. Sadece hafızasında  var olan bir bilgidir. Kişi, hafızasında olanı, yaşamakta olduğu anla kıyaslayarak zaman algısını elde eder.  Eğer bu kıyas olmasa, zaman algısı da olmayacaktır. Eğer bir insanın hafızası olmasa, beyni bu tür kıyaslar  yapmaz ve dolayısıyla zaman algısı da oluşmaz.  Bir insanın "ben otuz yaşındayım" demesinin nedeni,  beyninde söz konusu otuz yıla ait bazı bilgilerin  biriktirilmiş olmasıdır. Eğer hafızası olmasa,  ardında böyle bir zaman dilimi olduğunu düşünmeyecek,  sadece yaşadığı tek bir "an" ile muhatap olacaktır. Beynimiz belirli bir sıralama yöntemine alıştığı için  şu anda dünya üstte anlatıldığı gibi işlememekte ve zamanın hep ileri aktığını düşünmekteyiz. Oysa bu,  beynimizin içinde verilen bir karardır ve dolayısıyla  tamamen izafidir. Gerçekte zamanın nasıl aktığını, ya da akıp akmadığını asla bilemeyiz. Bu da zamanın mutlak bir gerçek olmadığını, sadece bir algı biçimi  olduğunu gösterir. Zamanın Göreceliği Bilimsel Bir Gerçek Zamanın göreceliği, bilimsel yöntemle de ortaya  konmuş somut bir gerçektir. Einstein'ın Genel  Görecelik Kuramı ortaya koymaktadır ki zamanın  hızı, bir cismin hızına ve çekim merkezine uzaklığına göre değişmektedir. Hız arttıkça zaman kısalmakta,  sıkışmakta; daha ağır daha yavaş işleyerek sanki  "durma" noktasına yaklaşmaktadır. Bunu Einstein'ın bir örneği ile açıklayalım. Bu  örneğe göre aynı yaştaki ikizlerden biri Dünya'da kalırken, diğeri ışık hızına yakın bir hızda uzay yolcuğuna çıkar. Uzaya çıkan kişi, geri döndüğünde ikiz kardeşini kendisinden çok daha yaşlı bulacaktır. Bunun nedeni uzayda seyahat eden kardeş için  zamanın daha yavaş akmasıdır. Aynı örnek bir  baba ve oğul için de düşünülebilir; "eğer babanın  yaşı 27, oğlunun yaşı 3 olsa, 30 dünya senesi sonra  baba dünyaya döndüğünde oğul 33 yaşında, baba ise 30 yaşında olacaktır." Zamanın izafi oluşu, saatlerin yavaşlaması veya  hızlanmasından değil; tüm maddesel sistemin atom altı seviyesindeki parçacıklara kadar farklı hızlarda çalışmasından ileri gelir. Zamanın kısaldığı böyle  bir ortamda insan vücudundaki kalp atışları, hücre bölünmesi, beyin faaliyetleri gibi işlemler daha ağır işlemektedir. Kişi zamanın yavaşlamasını hiç fark  etmeden günlük yaşamını sürdürür. (www.fikiryazilari.net) Kader, Allah’ın Geçmiş ve Gelecek Tüm Olayları Bilmesidir Zamanın izafi oluşu, bize çok önemli bir gerçeği  göstermektedir: Bu izafiyet o kadar değişkendir ki,  bizim için milyarlarca yıl süren bir zaman dilimi, bir  başka boyutta sadece tek bir saniye bile sürebilir. Hatta,  evrenin başından sonuna kadar geçen çok büyük bir zaman   dilimi, bir başka boyutta, bir saniye bile değil, ancak bir "an" sürüyor olabilir. İşte çoğu insanın tam olarak anlayamadığı, materyalistlerin  ise anlayamayarak tümden reddettikleri kader gerçeğinin özü buradadır. Kader, Allah'ın geçmiş ve gelecek tüm olayları bilmesidir. İnsanların önemli bir bölümü ise, Allah'ın henüz  yaşanmamış olayları önceden nasıl bildiğini sorarlar ve  kaderin gerçekliğini anlayamazlar. Oysa "yaşanmamış  olaylar", bizim için yaşanmamış olaylardır. Allah ise zamana ve mekana bağlı değildir, zaten bunları yaratan Kendisidir.  Bu nedenle Allah için geçmiş, gelecek ve şu an hepsi birdir   ve hepsi olup, bitmiştir. Lincoln Barnett, Genel Görecelik Kuramı'nın bu gerçeğe  nasıl işaret ettiğinden, Evren ve Einstein isimli kitabında  bahsetmektedir. Barnett'e göre, bütün anlamında varlıkları  ancak "bütün yüceliğiyle kozmik bir zihin" kavrayabilir.  Barnett'in "kozmik zihin" dediği İrade, tüm evrene hakim  olan Allah'ın ilmi ve aklıdır. Bizim bir cetvelin başını, ortasını,  sonunu ve aralarındaki tüm birimleri bir bütün olarak tek  bir anda kolayca görebilmemiz gibi, Allah da bizim bağlı olduğumuz zamanı başından sonuna kadar tek bir an olarak bilir. İnsanlar ise sadece zamanı gelince bu olayları yaşayıp,  Allah'ın onlar için yarattığı kadere tanık olurlar. Einstein'in Genel Görecelik Kuramı Zamanın bir algı olduğu, 20. yüzyılın en büyük fizikçisi sayılan  Einstein'ın ortaya koyduğu Genel Görecelik Kuramı ile de  doğrulanmıştır. Lincoln Barnett, Evren ve Einstein adlı kitabında  bu konuda şunları yazar: "Salt uzayla birlikte Einstein, sonsuz geçmişten sonsuz geleceğe akan şaşmaz ve değişmez bir evrensel zaman  kavramını da bir yana bıraktı. Görecelik Kuramı'nı çevreleyen anlaşılmazlığın büyük bölümü, insanların  zaman duygusunun da renk duygusu gibi bir algı biçimi  olduğunu kabul etmek istemeyişinden doğuyor... Nasıl  uzay maddi varlıkların olasılı bir sırası ise, zaman da  olayların olasılı bir sırasıdır." (Lincoln Barnett, Evren  ve Einstein, Varlık Yayınları, 1980, ss. 52-53.) Einstein, Barnett'in ifadeleriyle, "uzay ve zamanın da sezgi  biçimleri olduğunu, renk, biçim ve büyüklük kavramları gibi  bunların da bilinçten ayrılamayacağını göstermiş"tir. Genel  Görecelik Kuramı'na göre "zamanın da, onu ölçtüğümüz  olaylar dizisinden ayrı, bağımsız bir varlığı yoktur." Zaman bir algıdan ibaret olduğuna göre de, tümüyle  algılayana bağlı, yani göreceli bir kavramdır. Zamanın göreceliği, rüyada açık bir biçimde yaşanır. Rüyada gördüklerimizi saatler sürmüş gibi hissetsek  de, gerçekte herşey birkaç dakika hatta saniye sürmüştür.